In mei las ik 4 boeken, als eerste Zij die moet sterven van David Lagercrantz. Het is een vervolg op de Millennium-triologie van Stieg Larson en het tweede deel van deze schrijver in de serie. Het eerste deel las ik in maart, toen moest ik nog even wennen aan zijn schrijfstijl, maar dit boek vond ik veel prettiger om te lezen en ook spannender. Deze keer draait alles om de strijd van Lisbeth Salander met haar zus Camilla, ik geef het 4,5 van 5 sterren.

Vervolgens las ik De dood liegt nooit van Kathy Reichs, een Amerikaanse schrijfster. Ik weet niet wat het is, maar Amerikaanse thrillers spreken mij toch altijd minder aan dan Scandinavische, ik vind het meestal nogal vergezocht. Toch heb ik het boek uitgelezen, ik was wel nieuwsgierig hoe het af zou lopen. Hoofdpersoon is forensisch antropologe Temperance Brennan die met haar collega’s een kindermoordenaar moet opsporen. Ik geef 3,5 sterren.

Het derde boek had ik al een tijdje geleden gereserveerd bij de bibliotheek: Een veilige plek van Unni Lindell. Het vorige boek wat ik van haar las vond ik wat minder, maar dit vond ik weer erg goed. Het gaat over slachtoffers van huiselijk geweld die een veilig onderkomen krijgen, maar is deze plek wel zo veilig? Heel erg spannend en 4,5 sterren waard.

Tenslotte las ik een boek waarover ik bij Bettie had gelezen: De boekenclub voor dwarse huisvrouwen van Marie Bostwick. Eigenlijk een genre wat ik nooit lees en na een paar bladzijden gaf ik het bijna op, maar gaandeweg begon ik het steeds leuker te vinden. Het gaat over 4 huisvrouwen in de jaren ’60 die een boekenclub oprichten, ze zijn allemaal heel verschillend maar ontwikkelen een hechte vriendschap en hun levens veranderen. Ik geef het boek 3,5 sterren.