Zodra ik dit onderwerp op Conny’s blog gelezen had wist ik al welke foto ik hiervoor zou gaan gebruiken. Ik ben genoemd naar mijn oma van moeders kant en dit is de enige foto die ik van haar heb. Ze staat hier op met mijn opa, ik weet niet precies hoe oud ze toen waren, misschien net getrouwd. Ik weet ook niet of ze vaker klederdracht droeg, eigenlijk weet ik helemaal niets over haar. Wat eigenlijk wel gek is, mijn opa heeft altijd bij mijn ouders ingewoond toen die getrouwd waren en is 94 jaar oud geworden, ik heb hem dus heel lang meegemaakt. Dit is de foto waar het om gaat.

Ze kregen samen 7 kinderen en mijn oma stierf bij de bevalling van de jongste, mijn moeder was toen nog maar 2 jaar en haar oudste broer 10. De jongste kinderen groeiden op bij ooms en tantes en kwamen als ze wat groter waren weer bij opa in huis. Mijn opa was een lieve man, een echte kindervriend, hij heeft nog meegemaakt dat onze oudste zoon werd geboren en wilde hem graag op schoot.

Maar er werd thuis nooit over mijn oma gepraat, wat ik achteraf wel heel jammer vind. Gelukkig heb ik wel hun familieregister in bezit, zodat ik wat gegevens heb.

Oma stierf op 19 december 1928 en opa op 23 januari 1982, hij is nooit hertrouwd.

Ik heb de foto wat groter uitgeprint en op een gelli print geplakt met wat foto’s uit het familieregister en natuurlijk wat steekjes toegevoegd.

Rosanne grapte dat zij mijn collage ook kon gebruiken, het zijn tenslotte ook haar voorouders, maar ze heeft toch iets anders gevonden. Ze schrijft:

Ik heb een paar heel verre voorouders gevonden. Misschien waren zij wel de eersten die brood bakten. Zouden ze ook al wit en bruin brood gemaakt hebben?