Omdat het woensdag erg warm zou worden en de tochten rond de chambre d’hôtes nogal open waren stelde eigenaar Peter voor ons naar een meer te rijden waar we omheen konden wandelen, als we bijna klaar waren konden we hem bellen. Zo gezegd, zo gedaan. De tocht was bijna nergens vlak, we gingen voortdurend op en neer over soms heel smalle paadjes, met veel stenen, ook weer bramen en natuurlijke of aangelegde treden. Geregeld zagen we het meer liggen, een routebeschrijving hadden we niet echt nodig al hadden we de route voor alle zekerheid wel via Komoot gekregen.

Veel vingerhoedskruid, een keer over een hangbrug. Van Jolanda hadden we zelfgebakken appelflappen en wraps meegekregen, heerlijk.

Het was heel rustig, we zagen slechts drie andere wandelaars, de tocht was dan ook best pittig. Wij vonden deze 13,5 km een stuk zwaarder dan die 23 km van de dag ervoor!

Helaas had Aat de pech om ongeveer een km voor het eind zijn enkel te verzwikken, er kwam al snel een groot ei op.

Terug bij het huis heeft hij een tijd met zijn voet omhoog gezeten met ijs erop wat gelukkig goed hielp. ‘s Avonds weer gezellig met dezelfde mensen gegeten, het was weer top!

De foto’s staan soms een beetje door elkaar, het is lastig om de berichten via de IPad te plaatsen, thuis gaat het makkelijker op de laptop.