Meestal schrijf ik alleen over leuke en positieve dingen op mijn blog, maar soms gebeurt er iets ingrijpends waardoor je dagen er ineens anders uit zien. Dit overkwam mij en dat wil ik toch even delen. Eind juli deed ik mee aan het bevolkingsonderzoek borstkanker en kreeg een paar dagen later te horen dat er een afwijking was gevonden. Na onderzoek in het ziekenhuis bleek het een, gelukkig kleine, tumor te zijn in de linkerborst. En dan rol je van het ene onderzoek in het andere, echo, biopten, MRI scan, gesprekken enz. De conclusie: een borstsparende operatie en daarna bestraling.
Er gaat een hele wereld voor me open, tot nu toe heb ik alleen voor de bevallingen in het ziekenhuis gelegen en ben ik nog nooit geopereerd. Best spannend allemaal. Gelukkig word ik goed geïnformeerd over alles wat er gebeurt en ik heb er het volste vertrouwen in dat alles goed komt.
Afgelopen woensdag ben ik geopereerd, alles is goed gegaan en ik mocht dezelfde dag al naar huis. Ik was gelukkig niet misselijk van de narcose en de pijn valt me reuze mee. De komende tijd zal ik wel wat minder actief zijn, even rustig aan doen en dat zal niet meevallen, mezelf kennende. Ik houd niet van stilzitten en vind heel veel dingen leuk om te doen. Voorlopig wat korte wandelingetjes en geen zware dingen tillen.
Over twee weken heb ik controle en hoor ik wat er verder gaat gebeuren.
Ik ben blij en dankbaar dat ik er niet alleen voor sta, Aat gaat telkens met me mee naar het ziekenhuis en neemt wat meer huishoudelijke taken over, en ook van de kinderen krijg ik veel steun. Verder heel veel kaarten, appjes, bezoekjes, bloemen enz. van familie, vrienden en buren.
Zo’n bevolkingsonderzoek is nooit leuk, maar hier blijkt toch maar weer dat het heel belangrijk is, zelf had ik niets gevoeld en zou ik er misschien veel te laat achter zijn gekomen.
Janny's Hobbylog 
Ha Janny,
Dat is schrikken zeg maar vooral voor jou. Moeilijke tijd achter de rug, in het begin de onzekerheid. Fijn dat je goed begeleid wordt en dat het een beetje meevalt. Ja, die bevolkingsonderzoeken zijn er niet voor niets, ik doe er ook altijd aan mee.
Ik wens je veel liefs en sterkte.
Nu hoop ik maar dat deze mail aankomt, ik kan nog steeds niet op je blog reageren en beantwoordt hem nu rechtstreeks.
Groetjes,
Marthy.
LikeLike
Dat is heftig. Ook al ben je mooi op tijd door het bevolkingsonderzoek, dit wil je niet meemaken. Heel veel sterkte samen. Groet, Dientje
LikeLike
Laten we maar hopen op een goed verloop. X
LikeLike
Oh Janny, ik stuur je een virtueel bloemetje. Wat een hoop om mee te maken en doorheen te gaan! Wat fijn dat je mensen om je heen hebt. Voor mij meteen een reden om een afspraak voor het bevolkingsonderzoek te maken, dat ik een tijd geleden oversloeg omdat ik toen zo tobde met pijn in spieren.
Ik wens je heel veel sterkte.
LikeLike
Dat is schrikken Janny om zoiets te horen, maar gelukkig dat je
er op tijd bij bent. Heel fijn dat je lieve mensen om je heen hebt
die je kunnen steunen. Het is zeker in het begin een heel
onzeker gevoel, hoop dat genezing van de operatie voorspoedig
zal verlopen. Wens je heel veel sterkte toe,
Lieve groet Josephine.
LikeLike
Jakkes Jannie, wat rot. Gelukkig heb je veel steun van je naasten. Heel veel sterkte gewenst. Groetjes, Conny
LikeLike
Oei, dat is schrikken! Je denkt altijd dat het bij jezelf niet zal gebeuren, maar zo zie je maar weer… Fijn dat je al geholpen bent en dat het betrekkelijk ‘meevalt’. Maar het doet toch een heleboel met je, want je hebt wel iets met je meegedragen. En dat kunnen we ongemerkt allemaal, maar als er dan zoiets geconstateerd wordt, is het wel even anders.
Goed om te lezen dat er zoveel lieve mensen om je heen staan!
Sterkte de komende tijd en houd je maar even rustig hoor…
LikeLike