Janny’s hobbylog

Gistermorgen zijn we bij Ouddorp wezen wandelen, de temperatuur was rond de 6°, een heel verschil met vorige week. Toch lag er op sommige plaatsen nog een beetje ijs op het water.

Eerst liepen we vanaf de Kwade Hoek naar Ouddorp en op de terugweg over het strand.

Gelukkig hadden we wind mee want het waaide flink hard, andersom hadden we het zwaar gehad met al dat stuifzand.

Het strand lag er verlaten bij, wel zagen we veel meeuwen en ook eenden bij het water.

Zij vlogen geregeld tegen de wind in, een leuk spel vlak boven de golven.

Er lagen ook heel veel schelpen, die knarsten onder je schoenen. 

Het zonnetje liet zich gelukkig ook geregeld zien.

Helaas voelde Aat zich op een gegeven moment niet zo lekker, wat op de terugweg naar huis alleen maar erger werd zodat hij direct zijn bed is ingedoken. Jammer voor hem, want ‘s middags hadden we een etentje met de broers en zussen bij Marianne en Nico wat hij dus moest missen.

Zus Lia en ik hebben met hulp van Arie voor het eten gezorgd, twee verschillende voorgerechten, 4 soorten wraps en twee toetjes, morgen zal ik wel een paar recepten plaatsen voor de liefhebbers.

Vandaag hebben we de snertwandeling rond Melissant gelopen, je kon kiezen tussen 8 en 17 km, wij kozen de laatste. Om 9 uur gingen we van start, het was toen nog zo’n 8 of 9 graden onder nul tegen een temperatuur van + 9 graden vorig jaar! Wel een heel verschil, maar het zonnetje scheen en het was goed te doen. Af en toe liep je in de wind en was het wel erg koud, maar gelukkig hadden we ons goed aangekleed. De rust was bij kaasboerderij van Schaik, waar we lekker warme chocomel kregen, maar toen waren we al 12,5 km onderweg dus was het daarna nog maar een klein stukje naar de Melishof waar we natuurlijk nog een kopje erwtensoep kregen en een mooie sticker. Ook wel eens fijn om een wandeling in de buurt te lopen, we waren al vroeg weer thuis. Hieronder een kleine impressie.

Vanmiddag zijn we een flink stuk wezen wandelen door de polder, om niet uit te glijden hadden we ijzertjes onder de schoenen gedaan, je loopt dan veel zekerder en je hoeft je niet zo stijf te houden. Onderweg zagen we veel drukte op sloten en singels.

In de polder was het sprookjesachtig wit, bijna geen wind, dus heerlijk om te lopen.

Jammer genoeg heeft al dat ijs en sneeuw ook een keerzijde, Lennert zou gisteren vanuit Utrecht komen, maar er reden de hele dag geen intercity-treinen.

Gelukkig reden ze vandaag wel en is hij vanmiddag alsnog gekomen, zodat hij vanavond mee kan genieten van heerlijke eendenboutjes.

Sneeuw dus! En daarom heb ik wat lapjes geverfd. Ik denk dat ik te weinig sneeuw gebruikt heb of niet goed aangedrukt heb, want het was wel erg gauw gesmolten en dan krijg je niet echt die kristallen, maar ze zijn toch wel mooi geworden. Ik had ze als een harmonica gevouwen en dan krijg je kleurbanen:

Het laatste lapje was een effen turquoise lapje dat ik opgevouwen onderin gelegd heb om het lekwater op te vangen.

Het is wel een beetje donker geworden, maar goed bruikbaar.

De volgende lapjes liggen weer al onder de sneeuw, die kunnen morgen weer uitgespoeld worden. Deze keer heb ik wat meer sneeuw gebruikt en ook bovenop nog wat sneeuw gedaan, je ziet de kleurtjes er doorheen komen:Natuurlijk kan je ook op een andere manier van de sneeuw genieten door b.v. lekker een eind te gaan lopen. Helaas heb ik al vanaf woensdag last van hoofdpijn dus leek het me niet zo’n goed idee om in de kou te gaan lopen. Aat is wel een paar uur weggeweest en heeft nog wat mooie foto’s gemaakt. De haven van Middelharnis:

De windmolens:en prachtige sneeuwweggetjes.

Zaterdag hebben we 26 km rond Roosendaal gelopen. Het was een mooie tocht, gelukkig heel weinig over asfalt maar geregeld door bos en heide, wel wat blubberig hier en daar. Het zonnetje scheen en er was weinig wind zodat het heerlijk wandelen was.

In mijn berichtje van 19 januari schreef ik over onze wandelvriend die onderweg een hartstilstand kreeg. Helaas is Kees afgelopen donderdag overleden, na al die tijd in coma te hebben gelegen. Wandelen was zijn passie, staat bovenaan de rouwkaart, en zo kenden we hem ook, altijd even enthousiast en vol plannen, zo wist hij ook andere mensen warm te maken voor de wandelsport.

We zullen hem missen.

Zaterdag hebben we de pannenkoekentocht rond Huijbergen gelopen. Wat begon als een gezellige tocht eindigde in een drama. We liepen de tocht met zijn zessen en enkele kilometers voor de finish kreeg 1 van onze wandelvrienden een hartstilstand. Gelukkig waren er direct mensen bij die konden reanimeren totdat de ambulance kwam. Hij ligt nu in het ziekenhuis in Antwerpen waar hij nog steeds aan de beademing ligt. Het is afwachten hoe het verder zal verlopen. We wensen hem en zijn vrouw veel sterkte toe en hopen op een goede afloop.

Zaterdag hebben we 20 km gelopen rond Burgh-Haamstede. Het was prachtig weer met veel zon en het waaide gelukkig niet meer zo hard als de dagen ervoor. We vertrokken vanuit restaurant Zeelust en hadden onderweg de rust in hotel Bom.

De laatste wandeling van dit jaar: het landgoederenpad bij Oostvoorne. We hebben dit pad al eens eerder gelopen in november 2010, maar toen was het een stuk kouder, wel was het nu op veel plaatsen erg blubberig. De pijltjes klopten niet overal, maar gelukkig hadden we ook het boekje bij ons en zijn we niet al te ver verkeerd gelopen, totaal hebben we 20,5 km gelopen. Halverwege hebben we wat gedronken in “de Meidoorn” en daarna wat gegeten bij eetcafé Centraal.

Tijdens het wandelen hoorden we constant het geknal van rotjes en ander vuurwerk.

Ik wens iedereen een fijne jaarwisseling toe en hoop in het nieuwe jaar weer veel berichtjes te plaatsen.

We hadden een gezellig weekend met alle kinderen thuis, met o.a. kaarsjes,

cadeautjes,

 spelletjes,

samen hapjes klaarmaken en opeten,

lekker kletsen en af en toe wat lezen of puzzelen.

Hoewel het absoluut niet koud was zijn we na de kerk niet meer buiten geweest, daar kwam het gewoon niet meer van.

Vandaag zijn alle kinderen weer naar hun eigen stekjes vertrokken en namen wij van de gelegenheid gebruik om een frisse neus te halen en lekker uit te waaien bij de Dintelse Slikken. Het was er heerlijk rustig en na afloop hebben we een kopje thee gedronken in de Heen, een klein dorpje vlakbij Steenbergen waar we de auto hadden geparkeerd.

Bij thuiskomst hebben we nog heerlijk gegeten van alle restjes van gisteren.